Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Uzmanı Dr. Sevilay Eriş

Copyright ©2019
Fizik Tedavi ve
Rehabilitasyon Uzmanı
Dr.Sevilay Eriş

Gösterme

SERSERİ İLE KİBİRLİ 05.10.18

köşe şiiri, serseri, kibirli

Yeminler etmişti 

Hiçbir insan evladına 

Eyvallahı olmayacaktı 

Olmadı da...

Uzandı bir gün sırtüstü 

Ve başladı davullar çalmaya...

Aşağıya doğru giden 

Kuru bir vadi vardı

Rüya gibiydi ama değildi 

Nankörleri arkadan gördü

Boyunlarını devirmiş

Uzaklara

Ama aşağılara

Sis ve puslara gidiyorlardı...

Başını sola çevirdiğinde

Onunla gözgöze geldi...

İlkin irkildi ama korkmadı

Hazret

Kahverenkliydi

Gülümsüyordu...

Sesi çıkmadan konuşabiliyordu

‘İleriye bak’ dediği yerdeki

İhtişamlı kubbeli yapının üzerine

Beyaz devasa bir

Tavuskuşu konuverdi...

Kanatlarını gerip

Binayı kucaklayınca

Sanki milyonlarca minik deney lambası

Ortalığı aydınlatıverdi...

Gülünce kocaman ağzı

Daha da büyüdü...

Kendisi ise belki yüz misli büyümüştü...

Kahverengi elleriyle

Elinden tuttu

Dağın tepesine götürdü

‘Şimdi başını sağa çevir

Ve aşağıya bak’ dedi

Dağın eteklerinde

Kupkuru ve cılız

Artık ağaçlığını yitirmiş 

Darağacını görüverdi..

Dalında ayaklarından başaşağı asılı

Serseriyi gördü…

Yüzü kıpkırmızı 

Gözleri pörtlemiş

Elleri ve kolları başının yanından sarkmış

Perişan bir ucubeydi…

Acımak istedi lakin

Acıyamadı...

Tüyü bitmemiş o yetim çocuk yaklaştı yanına

Kılıcıyla kendiri kesiverince

Bir külçe halinde

Derin denizlere yuvarlanıverdi..

‘Binlercesinin hakkını

Ancak böyle alabilirdik, üzüleme’ dedi

‘Daha da aşağıya bak şimdi’

Demesiyle

Dehlizin başında donakalmış

Kalleşi görüverdi...

Ölü bir ağaca sırtını vermiş

Elleri, gövdesinin arkasından

Dudaklarının arasından geçen kalın ip ile başından

Ağaca sımsıkı bağlanmış olan kibirli

Öylece can çekişmekteydi...

Bacakları ve ayakları da bağlı halde

Toprağa gömülmüş idi...

Siyah bir boğa

Güçlü tekmeleri ile tozu dumana katmış

Etrafını eşelerken

Bir karga okkalı dışkısını

Kibirlinin suratının tam ortasına 

Bırakıverdi…

Bir kalabalık 

Bu adiyi 

Ateşlerde yakmayı istemekteydi...

Kahverenkli hazret onlara dönüp

İşaret parmağını burnunun önüne getirerek

‘Sessizce izleyin’ dedi...

Günler geçti, geceler bitti...

Serseriyi bir gün

Nehir yatağında bir çalıya takılmış

Kokuşmuş ve şişkin bir halde buldular..

Kahverenkli  hafifçe başını eğerek

Yine kocaman gülümsedi...

Hiç de öyle üzgün değildi..

‘Kibirli ile serserinin hikayesi

Sona erdi..

Şimdi git

Tahtına otur

Gözlerini kapa

Olacakları sakince izle’ 

Dedi...

Ve davullar sustu...

 

                          SevilayERİŞ